Oh Mosälla, woa datt schün...
En Jungjesell ous EdschalElla,
dä hat e Fäßje Wäin ein Källa
un datt - ous kommunala Sischt -
met hunnatzwanzisch Mostjewischt,
prozendual off Faß un Källa,
säschzisch Grad en Edscha
un säschzisch Grad en Ella.

Koum woaren fäddawäiß, dä Most,
hieß die Parole maasdens:Prost!
Ab Meddaach joof et Dämmaschobbe,
da Nooba koom säin Schbrüschja klobbe
un met der Mundharmonika,
metunna och die Noobaschfraa,
die Post jiit ab ein Fälsekälla
ein Walzatakt un oh Mosälla"
wo ma singt, doo looß disch nidda,
ein Fäßje säin noch hunnat Lidda,
noo veazehn Daach die nächst Kontroll,
nur noch en goode Aama voll!

Un kozz danoo, janz Knall un Fall,
doo woa datt Uusdalämmsche all.
Dä Jungjesell ous EdschalElla,
woa widda janz allaan ein Källa,
dä Nooba koom kaan Schbrüsch mü klobbe,
vorbäi met Freeh-un Dämmaschobbe
un die lussdisch Noobaschfraa,
die met der Mundharmonika,
ihr: "oh Mosella" , woa datt schü!
datt Fäßje leer, die kimmt net mii.

Su es datt met schbändeadem Wäin
met Noobaschaft un lussdisch säin
wenn en leer da lätzde Aama,
da Bacchus kännt säin Pappenhamer..!