En ahlen Brouch
Elfriede Trierweiler, Messerich
Den Hanni seht et Keddi gär,
dat as jo wedda käh Mallär.
Dach eah sich Herz zo Herzen fend,
kuckt ma, wat dahanna kent.
Wenn och sein Herz sich laang gemäld,
hen dach e kahlen Kapp behält.
As dat die richtich Fra fier meeich,
net ze oarm un net ze reeich.
Hot hat de Wantaschull besocht,
am Koarschnatz net ze viel gerocht.
Hätt as do noch en wichtich Sach,
bot hat de Führerscheein gemach.
Hen stehlt sich viert seei ob de Stroß
un helt de Mest an Aujenmoß.
Vielleicht, su hot hen noch gedocht,
gehn da noch mieh owgelocht.
E belodenen Esel - dat as kloar,
wär bessa wie en ledisch Koar.
Dan gäht den Hanni fleißich freijen,
hen gehiert net zo de Scheijen.
Läft die Sach dan god un riecht,
kommen Brout un
Schwierlätt ob Besiecht.
Dat gett dahn en grißa Sach,
alles gett präsent gemach.
Jidden Schloff gett nei geweeißt,
de Bakes och - do gett et neeist.
De Fodagank gett obgereimt,
de Schublodsknof näs uhgeleimt.
Den Hohnastahl gett och gemast,
de Krehbank sching nei angefaßt.
Mat neija Spetz gett seei vaziert,
de Kapesbiet gett neei beschwiert.
De Schunken kommen an den Damp,
de Kohstahlsdier hingt net me schlamp.
De Broatpaan gret en neijen Graff,
all Messaen gehn sching geschlaff.
De Stuwendiehr gett neü geschmeert
un de Poweü blitzblank gekehrt.
De Schwängskomp stäht
well viert dem Hous,
mat Blomen seht hen prächtig ous.
An den Holzschuap kent en neijen Stupp,
de Got micht sich de schingsten Dupp.
De Päta greth noch siehr nei Schlappen,
de Gemeßgoat moß ma
och noch kappen.
Et Agemachtes gett gewiesen,
den Obgesaaten uhgepriesen.
Am Schaf gestapelt sching an da Reih,
as noch viel Längent nachelnei.
Dan as et wichtich ob jidden Fahl,
nom Äßen gäth ma durch de Stahl.
De Keh stinn sching an äna Reih
un newendruhn de Ferkelsseih.
Viel Borgeld hot ma net geraft,
dofier Maschinen uhgeschaft.
Well gäht et dromm, dat ma noch seht,
wen wat ob den Nomen greht.
Mir heiroten net am Drohm,
wie de Vuchel ob de Boam.
As su alles wie gedocht,
gett de Hochzeeit festgelocht.
Su as dat richtich Fundament,
dat ma god durch et Lewen kent.
Meei Grußpapp hot et schung gemach
un et as god bis ob den hättijen Dach.
Ma hält zesomen, fruh un zefrieden,
un gett selewennett geschieden.
Zurück zur Roscheider-Hof-Homepage